« دیروزها | صفحه‌ی نخست | کباب کوبیده و مدرنیته »

28 فروردین 1387

خواب





از این خیابان‌ها


تا رستگاری موعود یک خماری راه است.


خفتن معجزه‌ای است


و زندگی عقوبت تلخی


در لحظه‌های بین دو خواب.


من ایمان آورده‌ام


به این تختخواب


که جزیره‌ی سعادت است.


و نکبت


دریا دریا موج می‌زند از شش سو.


و چشم‌انداز آسمان فراسو


                             سقفی نم‌داده است


                                                لک و پیس.


***


چشم‌هایم را می‌بندم


کابوس‌ها که آمدند


مؤمنانه


بهشت را باور می‌کنم.



سالار کاشانی 28 فروردین 1387 3:52 بֽظֽ

دنبالک

نشانی ارسال دنبالکURL:
http://www.paaiiz.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/93

نظرات

ارسال نظر