« تنگ | صفحه‌ی نخست | بشارت »

17 فروردین 1387

بهار کدام نوروز؟





مدتی دچار نقص فنی بودیم؛ هم خودم، هم این وبلاگ. توی این مدت بهار شد، هشتاد و شش رفت و حالا هشتاد و هفت شده است. زندگی ادامه دارد.
از بهار فقط هواش هست. از نوروز شادیش نیست. آدم‌ها توی کوچه خیابان‌ها راه می‌روند و بد وبیراه می‌گویند؛ به همدیگر، به خودشان، به حکومت و به خدا.
هیچ خوب نیست روزگار. مثل آدم‌هایی که به زندگی با اعمال شاقه محکوم شده باشند. به زور باید خوب باشیم و هورا بکشیم برای دستاوردهای هسته‌ای «ملت سرفراز» ایران و سال «نوآوری و شکوفایی» را شادباش بگوییم به هم. جوک سال همین «نوآوری و شکوفایی» است.
باید عادت کنیم به این فلاکت، ما که عادت کردن را خوب یاد گرفته‌ایم در پیچ و خم تاریخ. و مثل همیشه‌ی تاریخ از یک درد موهوم، یک رنج ناشناخته بنالیم و زنجه‌موره کنیم، در موسیقی‌مان، ادبیاتمان و حالا در وبلاگ‌هامان!
بگذار دل خوش باشیم به افتخار بکر کشف «نظام مردم‌سالاری دینی» در جهان. و چشممان را ببندیم بر این فلاکت، بر روزگاری که خرج خورد و خوراکمان را به سختی می‌توانیم در بیاوریم.
کم‌کم دارد این خیال برم می‌دارد که برنامه‌ریزهای نظام در نهایت به این نتیجه رسیده‌اند که رفاه قشرهای خاصی از مردم مغایر است با بقای حکومت. منتظر بهبود اوضاع نیستم و همه آفاق پر از فتنه و شر می‌بینم.
بهارتان مبارک.

سالار کاشانی 17 فروردین 1387 11:42 قֽظֽ

دنبالک

نشانی ارسال دنبالکURL:
http://www.paaiiz.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/90

نظرات

نوشته‌ی نسرین

خوب شدن وبلاگت مبارک!
قالب نو مبارک!
راستی این را هم تو تمام این مدت یادم رفته بود:
بهار و عیدت هم مبارک!!

17 فروردین 1387 0:15 بֽظֽ

نوشته‌ی نسرین

راستی حالا که وبلاگ خودتو سر و سامون دادی یه فکریم به حال وبلاگ ما بکن دیگه! به هر حال حق نون و نمکی! حق آب و گلی!! خوبیت نداره جلو در و همسایه. فک کن وارد خونه بشن، یه اتاق شیک و تر و تمیز باشه> یه اتاق دیگه فرسوده و از بین رفته و داغون. منو انداختی تو حیاط خلوت. اونم با اوضاع اون جا! حالا من به جهنم، مردم چی می گن؟

17 فروردین 1387 0:19 بֽظֽ

نوشته‌ی م.ا.ک

سلام
عیدت مبارک
خونه های نو هم مبارک
این حرفا رو میزنی بعد هم انتظار داری ازت استقبال شه و ضد انقلاب جساب نشی؟

18 فروردین 1387 1:44 بֽظֽ

ارسال نظر