« جایگاه حاشیهای طبقهی متوسط جدید در ایران (2) | صفحهی نخست | فوتبال، حوزهی عمومی، جهانیشدن و دکتر رفیعپور »
امروز آخرین روز دورهی سه ترمهی ما بود با دکتر حسن سرایی عزیز. در طول این سالها با استادهای زیادی در حوزهی علوم اجتماعی سر و کار داشتهام و حقیقت این است که دکتر سرایی از لحاظ شخصیتی یکی از نوادر روزگار ماست در فضای دانشگاهی علوم اجتماعی.
علیرغم اینکه هرگز علاقهای به مباحث آماری روش تحقیق نداشتهام و بخش مهمی از مباحث کلاسیمان با ایشان هم مربوط به همین حوزه بوده است، اما واقعن در طول این چند سال شخصیتی به صداقت، سادگی و تواضع علمی ایشان ندیدم که بر عکس تا بخواهید غرور و نخوت و تعصب و حسادت و غیبت پشت سر دیگری بیداد میکرد و میکند.
چند وقت پیش هم جایزهی یک فراخوان به مناسبت هفتهی پژوهش را از دست ایشان گرفتم که خاطرهی ماندنیای خواهد بود.
برای دکتر حسن سرایی آرزوهای خوب خوب میکنم.
سالار کاشانی 12 دی 1386 10:00 قֽظֽ
نشانی ارسال دنبالکURL:
http://www.paaiiz.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/46
نوشتهی نسرین
لازم به ذکر است و البته واضح و مبرهن است که حدود یک ساعت بعدش هم من اون جایزه نفیس! رو از دست شما گرفتم که پس داده نخواهد شد و شما سعی کن با همون خاطره ماندگار خوش باشی!!! این جوایز مادی که ماندگار نستند.
در ضمن سمبوسه پیتزایی فراموش نشود!
نوشتهی شعبون استخوني
به به
ببين mt چه كرده...
آقا مي شه عضو شد؟
نوشتهی مانی
میشه بگی این دکتر سرایی حدود چند سالشه و شکل ظاهریش؟مرسی بابت وبلاگ خوبت.
نوشتهی فخري
راستش از دكتر سرايي هر چي بگيم كم هست . فكر ميكنم تنها كاري كه از دستمون بر ميياد ارزوي سلامتي براي ايشون هست.
نوشتهی Bruno Ribeiro
Yeah, but never the less, I think this post is debatable.
نوشتهی Shiva
Don’t know what to say. At first it looked good but now I’m very disappointed in this kind of information